یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
‹‹ نافرمانی مدنی صلبترین ساختارها را درهم میشکند››
افسوس و صد افسوس بر اینکه در آستانه قرن بیست و یکم قوانین و ساختارهای دمکراتیک حتی در دانشگاههای کشورمان مستقر نشدهاند. بعد از گذشت نیم قرن از آغاز جنبش دانشجویی، هنوز ساختار مدیریتی و چه بسا دانشجویانی که منطق دمکراتیک تشکلهای دانشجویی را به سخره میگیرند. و این در حالی است که هر از چندگاهی سرکوب دانشجویانی که در راه تحقق حقوق خویش مبارزه میکنند را به نظاره مینشینیم.
پس از گذشت یک هفته از اعتصابات دانشجویی و تعطیلی کلاسهای درس در دانشگاه شهید رجایی، در حالی که دانشجویان معترض در پی اعتراضات صنفی خویش امید به عقب نشینی و تلطیف مدیریت دانشگاهشان را داشتند، نهادهای امنیتی دانشگاه به حمایت از صدرنژاد (ریاست دانشگاه) برخواستند و برآنند تا با تهدید و ارعاب رهبران این اعتصابات، دانشجویان را از پیگیری احقاق حقوق مسلم خویش برگردانند. جای بسی تأسف است که وزارت خانههای علوم و آموزش و پرورش و آقایان به اصطلاح فرهنگی که بر مسند مدیریتی تکیه زدهاند کوچکترین اعتنایی به خواستههای بر حق دانشجویان ندارند.
ریاست دانشگاه و کادر مدیریتاش فضایی امنیتی و ناشایستهی محیطی آکادمیک را بر دانشگاه حاکم کردهاند. با اقدامات نابخردانه خود شخصیت و هویت دانشجو را به سخره میگیرند. نهادهای دمکراتیک دانشجویی را به رسمیت نمیشناسند و کانونهای فرهنگی و خانه نشریات دانشگاه را تعطیل کردهاند. برای کادر مدیریتی دانشگاه حوزه شخصی دانشجو مفهومی ندارد. وسایل شخصی دانشجویان توسط کارمندان حراست تفتیش میگردد. خوابگاههای دانشجویان توسط نهادهای امنیتی و حراستی کنترل میشود. طرحهایی را برای تفکیک جنسیتی دانشجویان به اجرا در آوردهاند. نسبت به مسائل و مشکلات صنفی دانشجویان چون غذا، امور خوابگاهها و وسایل ایاب وذهاب ایشان کمترین توجهی صورت نمیگیرد و… و در هنگامهای که انتظار میرفت که اعتصابات گسترده دانشجویان با استعفای مدیریت دانشگاه به نتیجهی مطلوب برسد، دامنهی برخورد با دانشجویان روز به روز گستردهتر میشود و جنبش مدنی و مسالمتآمیز دانشجویان به واسطهی دخالت نهادهای امنیتی و ایجاد فضای رعب و وحشت تهدید میشود.
با توجه به حرت شجاعانه و تحسین برانگیز دانشجویان در راه احقاق حقوق خویش و همچنین بیاعتنایی غیر مسئولانهی وزارت علوم به خواستههای ایشان، شورای صنفی دانشگاه امیرکبیر قویاً حمایت خود را از این حرکت بایستهی دانشجویان شهید رجائی اعلام میدارد.
مطابق مثل معروف
بنـی آدم اعضـای یکـدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند
چو عضوی بدرد آورد روزگار دگـر عضـوهـا را نمـاند قرار
همدردی و حمایت کامل خویش را از این حرکت دانشجویان اعلام میکنیم و به مسئولین وزارت علوم هشدار میدهیم که عدم تحقق خواستههای بر حق دانشجویان و همچنین صورت گرفتن کوچکترین برخوردی با رهبران این اعتصابات منجر به گسترش اعتراضات صنفی در سایر دانشگاههای تهران خواهد شد. در پایان ضمن محکوم کردن عملکرد نادرست مدیریت دانشگاه شهید رجایی و نهادهای سیاسی و امنیتی خواستار حضور وزیران علوم و آموزش و پرورش در جمع دانشجویان این دانشگاه برای رسیدگی به مطالبات ایشان باشیم.
شورای صنفی دانشجویان
دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلیتکنیک تهران)
