همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
در جلسه ای که در دفتر ” دکتر خانیکی ” و با حضور طیف اصولگرای این جبهه تشکیل شده، تخریب وجهه و ارائه دادن اطلاعات نادرست به عنوان شاخص های این استراتژی برای سمپاتهای این حزب تبیین گشته است. از جمله نمونه های آن می توان به مقاله اولی که ” احمد شیرزاد ” تحت عنوان ” مشمئز کننده بود ” اشاره کرد که به سفارش ” دکتر شکوری راد ” و دکتر خاتمی ” - از اعضای شورای مرکزی جبهه مشارکت و از سهام داران یکی از بیمارستان خصوصی در شمال غرب تهران - و با در نظر گرفتن وجهه مثبت تر ” دکتر شیرزاد ” نسبت به سایر اعضای شورای مرکزی جبهه مشارکت در میان دانشجویان، نوشته شده بود. نمونه دیگر این مورد سخنرانی اخیر ” دکتر شکوری راد ” علیه دفتر تحکیم وحدت می باشد. شاهد دیگر آن نوشتن مطالب کذب درباره ” سعید حبیبی – عضو شورای مرکزی دفتر تخکیم وحدت - ” در بولتن داخلی جبهه مشارکت بوده است که این مطالب خلاف واقع توسط یکی از روزنامه نگاران، روزنامه شرق ( م.ج.ر ) در این نشریه درج گردیده است.
در اقدام اخیر این تشکل، ” علی پیرحسین لو ” در سایت الپر به نگارش در آورده که با تهییج ” علی مزروعی ” به رشته تحریر درآمده است. ” پیرحسین لو ” از اعضای شاخه جوانان جبهه مشارکت است که روابط نزدیکی آقایان ” نعیمی پور، مزروعی و آرمین ” دارد. وی از اعضای هیئت تحریریه روزنامه های نوروز و یاس نو بوده است و با نگارش مطلبی علیه علی افشاری – عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و از اعضای اسبق شورای مرکزی انجمن اسلامی امیرکبیر ( پلی تکنیک تهران ) – به هم نوایی وتهیه خوراک برای روزنامه کیهان و سایتهای بازتاب ( وابسته به محسن رضایی ) و فردا نیوز ( وابسته به احمد توکلی ) پرداخته است.
یکی از اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی امیرکبیر در گقتگویی با خبرنگار ما گفت: به نظر می رسد بعد از صحبتهای آیت ا… موسوی خوئینی ها در سال گذشته که عملا پدر معنوی جبهه مشارکت می باشد چراغ سبزی به جبهه مشارکت داده شده که به تخریب انجمنهای اسلامی و دفتر تحکیم وحدت بپردازند. به همین منظور ابتدا یکی از اعضای این تشکل به تخریب می پردازد و سپس دبیر کل از موضع اخلاقی آن را نقد می کند.
وی خاطر نشان کرد: به نظر می رسد که این اقدام جبهه مشارکت به علت عدم حمایت انجمنهای اسلامی و دفتر تحکیم وحدت از کاندیدای مورد نظر این حزب در انتخابات اخیر ریاست جمهوری بوده است.
وی در پایان گفت: بهتر است که اصلاح طلبان حکومتی بجای آنکه به تخریب انجمنهای اسلامی و دفتر تحکیم وحدت به عنوان گروهی که به زعم آنها مسبب شکست در انتخابات اخیر بوده اند، بپردازند، به نقد عملکرد خود در ۸ سال گذشته و بازسازی وجهه خود در بین مردم و نخبگان جامعه بپردازند.
