همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
هفته گذشته دانشگاه صنعتی امیر کبیر (پلی تکنیک تهران) روزهای نا آرامی را گذراند.
بنا بر اعلام قبلی هیئت نظارت بر انتخابات انجمن اسلامی قرار بود انتخابات این تشکل در روزهای دوشنبه و سه شنبه هفته گذشته برگزار شود.اما به دلیل عدم معرفی نماینده ناظر توسط مدیریت دانشگاه ،این انتخابات ناگزیر به تاخیر افتاد.مدیریت دلیل این عمل خود را وجود شکایتهای متعدد از انجمن ذکر کرد و حاضر به تشکیل جلسه هیئت نظارت بر تشکلهای دانشجویی نشد.در پی این برخورد مدیریت ،دانشجویان روزدوشنبه ساعت ۱۲ درساختمان مدیریت تجمع کردند و خواستار پاسخگویی مدیریت شدند.دکتر رهایی در پاسخ دانشجویان معترض که در مقابل دفتر وی شعار می دادند:”مدیر انتصابی استعفا ،استعفا” هیچ قولی مبنی بر برگزاری انتخابات نداد.دانشجویان به سمت انجمن حرکت کردند تا در مقابل انجمن تجمع نمایند اما در صحن دانشگاه با اعضای بسیج درگیر شدند.بسیجیان در اعتراض به رد صلاحیت ایشان در انتخابات انجمن تریبونی برگزار کرده بودند و اعضای اندک این تشکل با مشاهده دانشجویان شروع به دادن شعارهای تحریک آمیزی چون:”مرگ بر منافق” کردند و به محکوم کردن اعضای انجمن به نداشتن منطق و روحیه دموکراتیک پرداختند.
در حالیکه اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی می کوشیدند با منطق و آرامش به اتهامات بسیجیان پاسخ گویند و دانشجویان را آرام نگه دارند،با برخورد خشن و محرک اعضای بسیج و ضرب و شتم اعضای شورای مرکزی، دانشجویان خشمگین شده و با بسیج درگیر شدند وبه سمت چادر سپاه که در آن نمایشگاهی از آلات جنگی به بهانه سالروز آزادی خرمشهر برپا شده بود هجوم بردند که با ممانعت و تلاش اعضای شورای مرکزی انجمن به این اموال آسیبی وارد نیامد.پس از آن اعضای بسیج به سمت ساختمان مدیریت حرکت کردند.در این روزدر دانشگاه چهاردهمین کنفرانس برق بر گزار می شد و قرار بود که وزیر علوم و هاشمی رفسنجانی در پلی تکنیک در این کنفرانس حضور یابند .دانشجویان به سمت آمفی تئاترمرکزی - محل برگزاری کنفرانس برق- حرکت کردند و شعار”وزیر بی لیاقت،استعفا،استعفا” سر دادند.اما معلوم شد که سخنرانی رفسنجانی به دلیل جو نا آرام لغو شده است.دانشجویان به سمت ساختمان مدیریت رفتند.اعضای بسیج در درون ساختمان تجمع کرده بودند وبا رهایی گفتگو می کردند.دانشجویان به بسیجیان مهلتی سه دقیقه ای دادند تا از ساختمان خارج شوند اما با عدم خروج آنان پس از شمارش معکوس ۶۰ ثانیه ای به درون ساختمان ریختند و با بسیجیان درگیر شدند.در این درگیری چند تن آسیب جزیی دیدند و شیشه های مدیریت شکسته شد.سپس با خواهش اعضای انجمن وشورای صنفی دانشجویان به بسیجیان اجازه خروج بدون درگیری دادند.سپس دانشجویان به درون ساختمان ریاست رفتند و خواستار حضور رهایی در بین دانشجویان و پاسخگویی وی در خصوص انتخابات انجمن شدند،همچنین استعفای دکتر عطایی پور ،معاونت دانشجویی فعلی نیز، دیگر خواسته تجمع کنندگان بود.اما رهایی حضور نیافت و دانشجویان نیز مقابل اتاق وی تجمع کردند و به شعار دادن و خواندن سرود یار دبستانی پرداختند.پس از مدتی رهایی مشروط بر خروج دانشجویان از ساختمان حاضر به صحبت شد.وی در سخنانی از موضع بالا به دادن قول تشکیل جلسه هیئت نظارت بر تشکلها اکتفا کرد.دانشجویان به وی اعتراض کردند و رهایی با حالتی بی اعتنا جمع را ترک کرد. غروب دوشنبه جلسه هیئت نظارت تشکیل شد ،اما با کارشکنی میراحمدی،مسوول نهاد رهبری در دانشگاه،این جلسه رسمیت نیافت و به جایی نرسید.
سه شنبه دانشجویان در صحن دانشگاه تجمع کردندو پس از یک تریبون آزاد کوتاه به سمت نهاد نمایندگی رهبری حرکت کردند .اما انتظامات دانشگاه به ایشان اجازه حضور در ساختمان معاونت را نداد.درگیری محدودی بین دانشجویان و انتظامات روی داد و دانشجویان خشمگین با پرتاب گوجه فرنگی و تخم مرغ و حمله به تابلوی نهاد ،اعتراض و خشم خود نسبت به حضور بی معنای این نهاد و دیگر نهادهای نظامی در دانشگاه را نشان دادند.با اینهمه انتظامات همچنان از حضور دانشجویان در این ساختمان ممانعت به عمل می آورد.سپس با درخواست اعضای انجمن و شورای صنفی از دانشجویان مبنی بر ورود بی خشونت به ساختمان معاونت انتظامات اجازه ورود داد.اما کارمندان نهادرهبری و مسوول این نهاد(میر احمدی)دفتر نهاد را خالی کرده و آن را قفل و زنجیر کرده بودند. این رفتار دانشجویان را خشمگین تر ساخت و در اقدامی نمادی تابلوی نهاد را پایین آورده و شکستند. در همین روز دانشجویان تصمیم گرفتند برای پیگیری خواسته های خود شب در دانشگاه بمانند و تحصن کنند تا دانشگاه به خواسته های ایشان گردن نهد .
انتخابات هنوز معلق مانده بود ،در نهایت در روز چهارشنبه در اقدام اعتراضی دیگری دانشجویان دست به اعتصاب غذا زدند و ظرفهای غذای خود را تا ساختمان معاونت و در مقابل دفتر نماینده ولی فقیه که آنقدر برای دانشجویان احترام قائل نشد که در جمع ایشان حضور یابد چیدند و سپس در مقابل انجمن تحصن کردند. بسیجیان در مسجد تجمع کردند و با منافق خواندن اعضای انجمن و شعارهای تحریک آمیز به تکبیر گفتن و سر دادن شعارهای جنگی پرداختند که با تجمع و برخورد دانشجویان مجبور به ترک مسجد شدند.پس از آن با حضور و توهین مصطفی دزفولی ،دانشجوی سابق پلی تکنیک و از اعضای فعال طیف شیراز در دانشگاه،به دانشجویان درگیری ایجاد شد که با دخالت انتظامات پایان یافت. به هر حال پس از سه روز نا آرامی در دانشگاه بالاخره هیات نظارت نماینده خود را جهت برگزاری هرچه سریعتر انتخابات انجمن اسلامی معرفی کرد.
در جلسه روز پنج شنبه هیئت نظارت بر انتخابات انجمن،نماینده دانشگاه با وقت کشی و کار شکنی مانع نتیجه گیری در مورد انتخابات این تشکل شد.وی در خصوص رد صلاحیت شدگان خواستار معرفی تمامی کاندیداها به حراست دانشگاه و استعلام از این نهاد غیر قانونی برای تایید صلاحیت ایشان شد که با ممانعت اعضای هیئت نظارت از این اقدام خلاف اساسنامه انجمن جلسه مذکور بدون نتیجه خاصی به پایان رسید.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در پاسخ به این نماینده بدون حکم- طبق گفته خود وی- اعلام کرد انتخابات خود را در روزهای دوشنبه و سه شنبه برگزار خواهد کرد و دانشگاه موظف است با ایشان همکاری نماید.
به نظر میرسد چنانچه هیات نظارت دانشگاه صنعتی امیرکبیر بخواهد همچنان به سنگ اندازی برسر فعالیت تشکل باسابقه انجمن اسلامی ادامه دهد، این دانشگاه شاهد بروز اعتراضات بیشتری باشد . قبلا سابقه داشته که چنین شرایطی منجر به تعطیلی کلاس های درس و نیز تعویق امتحانات می شده است.
