یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
پس از تغییرات حاصل از انتخابات ریاست جمهوری اخیر عدهای را گمان برداشت، که دایره تغییرات و تهدیدات را میتوانند به دانشگاههای کشور نیز بکشانند و محیط آنها را متناسب با شرایط دولت جدید سامان دهند:
با توسل به زور و با حرمتشکنی(هم حرمت شهدا و هم حرمت دانشگاه) به تدفین شهیدان در دانشگاه پرداختند، در اقدامی بیسابقه، فردی غیرآکادمیک را بر کرسی ریاست مهمترین دانشگاه ایران نشاندند، روسای سابق برخی دانشگاهها را که به مذاق و سلیقه منطبق ندیدند تغییر دادند، اساتید دگراندیش و با سابقه دانشگاههای مختلف را به بهانههای واهی از کار برکنار کردند و این اواخر چشم به انجمنهای اسلامی آخرین باقیماندههای حرکت مستقل دانشجویی دوختهاند، تا با نفوذ در انجمنهای اسلامی و دخالت در برگزاری انتخابات آنها، از دانشگاه مکانی متناسب با دولت جدید بسازند.
غافل از اینکه دانشجویان با آن هم علقهها و اهداف مشترکی که حداقل در نظر با خاتمی داشتند، در زمان زمامداری او با تمام توان کوشیدند استقلال از حاکمیت و آزادیخواهی را درکنار هم حفظ کنند و جای بسی تعجب است اگر برخی بدین پندار باطل دلخوش باشند که یاس و انفعال سطحی در میان دانشجویان در شرایط کنونی نسبت به فضای سیاسی، فرصت را برای تغییرات مطلوبشان فراهم کرده است. اعتراضات گسترده دانشجویی اخیر در دانشگاههای امیرکبیر و تهران نشانهای بر بطلان این توهم است.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه سهند، ضمن تقبیح رویکردهای تمامیتخواهانه و اعتراض شدید به دور جدید برخورد با فعالین دانشجویی، حمایت قاطع خود را از انجمن اسلامی و دانشجویان دانشگاههای امیرکبیر و تهران اعلام میدارد و خواستار آزادی فوری دستگیر شدگان حوادث اخیر از جمله یاشار قاجار و عابد توانچه بوده و در مورد عواقب خطرناک پیگیری این روش در دانشگاههای کشور هشدار میدهد.
