در پی اعتراضات گسترده دانشجویان دانشگاه امیرکبیر(پلی تکنیک تهران) در خردادماه گذشته، از ابتدای فصل تابستان و شروع تعطیلی دانشگاه ها موج سنگینی از برخورد و فشار بر فعالین دانشجویی در این دانشگاه آغاز شد که آخرین مورد آن احضار گسترده دانشجویان به کمیته انضباطی دانشگاه بوده است. گفتنی است به دلیل تعطیلات تابستانه دانشگاه آمار دقیقی از کلیه دانشجویانی که به کمیته انضباطی احضار شده اند، در دست نیست. ولی گزارش ها حاکی از آن است، در اقدامی بی سابقه دست کم ۲۵ نفر از فعالین دانشجویی به صورت هم زمان به کمیته انضباطی احضار شده اند.
گفته می شود احکام بعضی از احضارشدگان به صورت غیابی و بدون حضور و اطلاع ایشان و بی آن که دفاعیه ای از آن ها اخذ شود، صادر شده و به مرحله اجرا درآمده است که از جمله احکام صادره می توان به «تعلیق از تحصیل تا دو ترم با احتساب سنوات» اشاره نمود. اسامی دانشجویانی که تاکنون احضاریه برای ایشان ارسال شده است به این شرح است: علی عزیزی، آرمین سلماسی، بابک زمانیان، بیژن پوریوسفی، صدیقه بیگدلی، فرهاد نوری، نوید دلبری، احسان منصوری، عباس حکیم زاده، علی کارگر، علی صابری، علی کمیجانی، سهیل ضیائی، نسیبه حاجیلری، محسن سهرابی، نریمان مصطفوی، علیرضا قره گزلو، مهدی مشایخی، متین مشکین، مصطفی غفوری، توحید علی اشرفی، سمیه میرآشه و حامد ابراهیمی. گفتنی است دانشجویان فوق همگی عضو انجمن اسلامی دانشجویان بوده و در میان ایشان ۸ نفر عضو فعلی شورای مرکزی انجمن، ۸ نفر عضو سابق شورای مرکزی انجمن و دبیر شورای صنفی دانشگاه می باشند.
جالب آن که آن دسته از دانشجویان که در پی دریافت احضاریه به کمیته انضباطی مراجعه نموده اند، عنوان داشته اند کارمندان کمیته انضباطی از ایشان خواسته اند تا کلیه فعالیت های فرهنگی-سیاسی خود را، از قبل از ورود به دانشگاه تاکنون، به صورت جزئی تشریح نمایند. همچنین دانشجویان در خصوص عناوین شکایت خود در کمیته انضباطی ساعت ها مورد بازجویی قرار می گیرند. گفتنی است مستندات اتهامات دانشجویان احضار شده به کمیته انضباطی عکس ها و فیلم هایی است که توسط بسیجیان در اعتراضات خردادماه از دانشجویان گرفته شده است.
همچنین در اقدام تعجب برانگیز و بی سابقه دیگر در کمیته انضباطی اتهامات سنگینی به دانشجویان احضار شده زده می شود و از ایشان خواسته می شود که در برابر آن به دفاع از خود بپردازند و وقتی دانشجویان احضار شده مورد اتهامی خود را تکذیب کرده و خواستار ارئه مستندات از سوی کمیته انضباطی می شوند به ایشان گفته می شود که افرادی «متدین» و «قابل اعتماد»، اتهام مورد نظر را در مورد آنها تایید کرده اند و لذا نیازی به ارائه مستندات وجود ندارد! همچنین پس از ساعت ها بازجویی و تحت فشار فراوان از دانشجوی احضار شده خواسته می شود بلافاصله دفاعیات خود را نوشته و تحویل دهد.
پیش از این، در ابتدای تابستان و در شروع موج برخورد سنگین با دانشجویان کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی در اقدامی غیرقانونی بدون وجود هیچ گونه شکایتی، حکم توقیف و لغو امتیاز ۱۱ نشریه منتقد را صادر کرد که از آن جمله می توان به نشریات واژه، سحر، کیمیا، آفتاب و… اشاره کرد.



این مشکل بیش از هر جا در جوامع غیر معتقد به هرمنوتیک ایجاد می شد. در این جوامع قرائت حاکم، سایر قرائت ها و فهم پذیری ها را باطل و محکوم به نابودی می دانست و مجال طرح و بحث عقلانی این مباحث را نمی داد. پس این نظرات قلیل نیز در لعاب های دیگر و در قالب های غیر از خود رشد کردند و به زایش فهمی چند پاره منجر می شد.
دادگاههای ما استقلال لازم را ندارند، عدم حضور وکیل در مراحل دادرسی در پروندههای مختلف مشاهده میشود، حکم موکلان به وکلا ابلاغ نمیشود. از آنجایی که وکیل میباید از شأن قاضی برخوردار شود و عملا چنین نگاهی در محاکم وجود ندارد. همه این موارد با قوانین مدنی کشور خود ما سنخیت ندارد، چه برسد با استانداردها و میثاقهای حقوق بشری.
برخورد با چنین جنبشی دشوار است. برای حمله به آن باید آن را از تداوم انداخت اما چگونه؟ ایجاد وحشت و ارعاب، اتهام براندازی نرم و سخت،وابستگی به بیگانه، دریافت کمک مالی و... به فعالان آن می تواند ریزش های کوتاه مدتی را سبب شود اما آن را از تداوم نمی اندازد.
گویا هنوز پس از سی سال این مشکل حل نشده و هنوز مدیران دانشگاه تهران به دنبال یونیفورم هستند. ای کاش آقای احمدینژاد این مشکل را هم مانند دیگر مشکلات مملکت با تشکیل یک معاونت جدید و صدور فرمانی قاطع برای همیشه حل کنند. نگران آن روزهایی هم نباشند که در پاسخ به منتقدان خود با تمسخر میگفتند «مگر مشکل مملکت، مو و لباس جوانان است؟»
